To jest dopiero mindfuck.

Leżę sobie właśnie na oddziale, na którym 37 lat temu była porodówka. To tu właśnie wydałam z siebie pierwszy wrzask.

Czekam na zabieg i myślę sobie, że było by trochę w sumie przykro gdyby moja historia skończyła się dokładnie w tym samym miejscu co się zaczęła. Zwłaszcza, że nie wywrzeszczałam się jeszcze dostatecznie.

To teraz trochę sobie popłaczę, a za jakiś kwadrans włączę tryb karalucha, bo 37 lat to zdecydowanie za krótko by żegnać się już tym światem.

 

A tak w ogóle to dokładnie trzy lata temu (co do dnia!) robili mi biopsję w uceku! Serio, wpisuje ten dzień w kalendarz i za rok nie wstaje z łóżka.